Yasuhiro Yamashita

yasuhiro yamashita 2Yamashitę Yasuhiro bardzo trafnie charakteryzuje przydomek „niepokonany”. Na stronach ze statystykami przy jego nazwisku figurują same jedynki…

 

Urodzony w 1957 r., jeszcze jako nastolatek na uniwersytecie w Tokai uzyskał kwalifikację na start w igrzyskach olimpijskich, jednak ostatecznie zamiast niego w Montrealu wystąpił w tej kategorii Endo Sumio i wywalczył brązowy medal.

 

Rok później rozpoczęła się złota passa Yamashity. Lata 1977-1985 to okres, w którym nie odnotował on żadnej porażki. Kolejne igrzyska również przeszły mu koło nosa, tym razem z powodu zawirowań politycznych (bojkot olimpiady w Moskwie). Jednak Yasuhiro dalej robił swoje, zwyciężając w każdym turnieju, w jakim uczestniczył. W końcu w 1984 r. doczekał się upragnionej okazji do zdobycia olimpijskiego wieńca. Pomimo ciężkiego urazu, doznanego w walkach eliminacyjnych, dotarł do finału, gdzie pokonał Egipcjanina Mohameda Ali Rashwan. Jego przeciwnik został później wyróżniony nagrodą fair play za celowe nieatakowanie kontuzjowanej nogi Japończyka.

 

Yasuhiro YamashitaPodczas trzech kolejnych mistrzostw świata Yamashita wywalczył… cztery złote medale (w 1981 zdominował także kategorię ‚open’). Dziewięciokrotnie stawał na najwyższym szczeblu podium mistrzostw Japonii. Pomimo skromnych jak na wagę ciężką gabarytów: 180cm / 128kg (dla porównania nasz „tur” Janusz Wojnarowicz mierzy 201cm i wagą oscyluje w okolicach 175 kg), zwykle wygrywał poprzez widowiskowe rzuty osoto-gari, ouchi-hari oraz uchi-mata. Swych najbardziej stabilnych rywali wykańczał w parterze niesamowicie efektywnym duszeniem goshi-jime. Karierę zakończył w wieku zaledwie 28 lat z powodu licznie nękających go kontuzji. Najgłośniejsza z nich (dosłownie i w przenośni) to złamanie kości strzałkowej podczas pojedynku ze wcześniej wspomnianym Endo. Feralna technika kani-basami, którą to Endo złamał nogę rywala, znalazła się później na liście zabronionych.

 

yasuhiro yamashita 3

Zakończenie kariery sportowej wcale nie oznaczało dla Yamashity rozbratu z ukochaną dyscypliną. Kontynuował przygodę z judo jako trener narodowej reprezentacji (pamiętany chociażby po kontrowersyjnie zakończonym pojedynku finałowym wagi ciężkiej podczas IO w Sydney pomiędzy Davidem Douillet z Francji a Shinichi Shinohara). W 2003 r. został mianowany dyrektorem szkoleniowym IJF. W 2005 r. wraz z prezydentem Rosji Władimirem Putinem nakręcił film szkoleniowy o judo. Poza sportowymi odznaczeniami, Yamashita legitymuje się także Japońskim Medalem Honoru, co oddaje jak bardzo udało mu się połączyć karierę zawodniczą z filozofią judo.

 

Autor: Tomasz Kręcielewski/ejudo.pl